دو تکنیک Wall Washing & Grazing





Wall Washing vs. Wall Grazing


دو تکنیک نورپردازی سطوح عمودی (دیوارها)

روشنایی سطوح عمودی در دید و ادراک انسان در فضا اهمیت زیادی دارد. این سطوح میتوانند ادراک اندازه فضا را تغییر دهند و یا توجه را به سطحی جلب کنند.  روشن کردن دیوارها در نورپردازی داخلی و خارجی اهیمت دارد.

Wall Washing زمانی ایست که کل دیوار از بالا تا پایین روشن شود. که غالبا به صورت کاملا یکنواخت روشن میشود.


اگر میخواهید دیوار صاف و یکدست دیده شود این تکنیک توصیه میشود. 
این تکنیک با حذف سایه ها ، جزئیات را از بین میبرد.


گزینه مناسبی برای سطوحی است که  دارای نقص های اجرا هستند و یا دارای فرسودگی شده اند.


فاصله نصب = 3/1 ارتفاع دیوار یا حداقل 30 سانتی متر(12  اینچ ) به گونه ای که زاویه تابش کل سطح مورد نظر را پوشش دهد. (منابع نوری با لنزهای خاص میتوانند متفاوت باشند.)


فاصله چراغ ها با توجه به منحنی پخش نور منبع نوری محاسبه میشود اما معمولا فاصله افقی دو چراغ از هم (d) باید حداکثر به اندازه فاصله چراغ از دیوار (a) باشد: d≤ a(در تصویر 2 در پلان نشان داده شده است).


انواع چراغ های با منحنی پخش نور نامتقارن برای این روش توصیه میشود.


نور میتواند از بالا یا پایین به دیوار بتابد. در مواقعی که روشن کردن قسمت های بالایی دیوار اهمیت دارداز چراغ هایی مشابه پروژکتورهای نامتقارن اما با پخش نور دیوارتاب استفاده میشود که به صورت 

نصب شده خارجی از دیوار یا کف و یا مشابه چراغ های پایه کوتاه اجرا میشوند (تصویر2)


سبب بزرگتر ادراک شدن فضا ( برای فضاهای کوچک توصیه میشود). هر دیواری که با این تکنیک روشن شود بر عمق فضا از آن جهت افزوده میشود. 
برای نقاشی های دیواری مسطح خصوصا در محیطهای شهری شیوه مناسبی است.


 


Wall Grazing


منابع نوری به  سطح عمودی ( دیوار) نزدیک شده و با ایجاد سایه، بافت را نشان میدهد.


معمولا فاصله نصب کمتر از30 سانتیمتر( 12 اینچ ) توصیه میشود. 
به دلیل سایه های زیاد، برای دیوارهایی که روی آنها چیزی نصب شده مناسب نیست.


در طراحی میتوانند یک نقطه عطف در طراحی ایجاد کنند. اگر تنها یک دیوار در فضا دارای مصالح بافت دار یا طراحی سه بعدی خاصی است این روش مناسبی برای تاکید بر آن است.


برای سطوحی که مشکلات اجرا دارند مناسب نیست. ( متاسفانه در بافت های تاریخی در زیر دیوارهای مرمت نشده به کار میرود که از اشکالات دیوار را بیشتر نشان میدهد).


در سبک مینیمال به دلیل تاکید زیاد بر سطوح صاف، بزرگ  و بدون جزئیات برای ایجاد تنوع و تنالیته با نور از این تکنیک گاهی استفاده میشود.


در سبک مدرن برای تاکید بر خلوص مصالح از این روش استفاده میشود.


در انتخاب منبع نوری و چیدمان آنها دقت شود تا حد امکان سایه های ناخواسته روی دیوار ایجاد نشود. این سایه ها در معرفی بهتر دیوار و بافت آن خلل وارد میکنند. به همین دلیل منابع نور خطی در اولویت هستند.


در مواردی که فضای داخلی نور طبیعی ندارد با استفاده تابش نور بین محل اتصال دیوار به سقف و با دمای رنگ نوری نزدیک به نور روز احساس ورود نور طبیعی به فضا تداعی میگردد.


باتوجه به بافت و طرح دیوار و ارتفاع آن نور میتواند از بالا یا پایین و یا هر دو جهت بتابد.


 
چند نکته:

دیوارهایی که سطح  تمام شده مات و دارای رنگ روشن هستند برای روشن شدن مناسب تر هستند.


روشن کردن رنگهای تیره  به نور بیشتری نیاز دارد تا سطح آن روشن شود و در بسیاری موارد به صرفه نیست.


سطوح براق  گزینه های مناسبی برای تاکید بر سطوح آنها با نور نیست چراکه میتوانند باعث خیرگی شوند.


درصورتی که تصمیم بر قرار دادن منبع نور در روی زمین است توجه داشته باشید در مسیر رفت و آمد نبوده و خیرگی ایجاد نکند بعلاوه باعث آلودگی نوری نشود.


پ.ن: در برخی منابع 
Wall Grazing  زیر مجموعه ای ازWall Washing معرفی شده است.



©light-life-academy 2021. All rights reserved.